Uykusuz, rüyasız.. Bana gelince hayat neden masalsız?
Bilmem.
tamamen zamanı boşa geçirmek için düzenlenmiş bir blogtur. çok üstünde durmayınız, gülüp geçiniz.
Archive Subscribe to RSS Ask me anything Follow Me on Twitter
Yine paylaşma zamanı gelmiş. Üstelik bu sefer taşlar yerli yerinde..
10 plays
arada bir okuyorum, sonra ben ne şanslıyım diyorum..
mügeyle ben edebiyat severdik.muhtemelen sırf dalga geçebildiğimiz, kendimize eğlenecek bir şeyler bulabildiğimiz için.aklımda en çok kalan diğer şeyse dergi okuyarak fenalaşmalarımız.bilmiyorum çok mu boş zamanımız vardı ya da hiç mi uğraşımız yoktu da hep kendi eğlencemizi kendimiz yarattık….
herkes en doğruyu bilir
herkes uzman herkes rekortmen
öyle eminiz ki yolumuzdan
ister haydut ister centilmen
yine de yatak çarşaflarına bir bakın derim..
0 plays
* Günlük gibi şeyler yok artık, böylesi daha güzel. Keşke düzenli yazsam da sonra geri dönüp okusam, biraz öğrensem.. Kendimin öğretmeni olabilirsem hayat daha kolay olacak.
* Artık yazmıyorum. Çok nedeni var, hiç nedeni yok. Duruma, keyfime, bulacağım bahanelere, çok haklı sebeplere göre değişir.
* Hayatımla jenga oynuyor gibiyim. Düşürdüğüm her parçayı başka birinin üzerine atasım var. Evet kendi hayatımı parçalara ayırıyorum, belki herkesi şaşırtıyorum; bunlar beni telaşlandırıyor tabii ki. Sonra sakinleşip düşünüyorum, artık hiçbiri umrumda değil. Biraz saçmalama ve gerekirse hata yapma hakkımı kullanmak istiyorum.
* “Batarsam seni de dibe çekerim”ci değildim, ama hayat acımasız diyorlar. Oyunu kuralına göre mi oynasam ne yapsam? Büyük ihtimalle yanlış yapıyorum ama sonuna kadar dürüst olmaya gayret ediyorum artık. Her türlü kaybediyorum madem, en azından iyi bir insanken kaybetmiş olduğuma kendimi ikna edeyim.
* Yazmadığım onlarca konu var aklımda. Yazmamaya çok kararlıyım.
* Sezon finali mi, final mi? Asıl soru bu. Günde birkaç kez beynimde yankılanıyor. Susun diyorum ama dinleyen kim.. Finalse de.. Ben bu oyunu bozarım.
* Evet, anlatılan kadarını bilirsin. Herkes için geçerli bu. Bazen dört duvarla konuşmak zorunda olduğumu bilmezsin mesela. Jengaya devam. Balık hafızalara güveniyorum. Cici kız tavrını 21,5 sene sürdürmek hataymış, şok etkisi yaratmamak için en geç 16’da terk etmek gerekiyormuş, bir yanlış daha!
* Mezuniyete 2 ay kala lisedeyken yanlış alanı seçtiğime çok fazla inanmam hoş değil. Neyse moral bozmuyoruz, 50 sene sonra “Ben orada olacaktım da görecektiniz aah aah” diyerek yüksek yüksek uçarım, karşımdakiler dinliyormuş gibi yaparlar olur biter. Planlar planlar..
* Hiç mi güzel bir şey yok? Bence çok var. Her şey olduğundan çok daha güzel benim için. Tuhaf cesaretimin kaynağı bu zaten. Artık nasıl mutlu olduğumu biliyorum, başka da hiçbir şeyi düşünmüyorum. Hiç beklemediğiniz bir anda hiç beklemediğiniz bir durumla hayata tutunabilirsiniz, deneyin, siz de mutlu olun!